در صبحگاه چهاردهم فروردین ماه 1365، مصادف با سالروز ولادت امیرالمومنین علی علیه السلام آنکه دائم شیخ محمد مناجاتش را قرائت می کرد ،فرشته های آسمان برای بردن روح پاک او به سرزمین فاو آمده بودند.


شیخ محمد بنا بر مسؤولیت خطیر خود، جهت سرکشی از سنگرهای دیگر رزمندگان در زیر آن آتش سنگین گلوله های دشمن، داخل سنگرها می رفت و ضمن قرائت آیه شریفه(( هوالذی انزل السکینه فی قلوب المومنین لیزدادوا مع ایمانهم و لله جنود السموات و الارض و کان الله حکیماً علیما)) به آنان وعده پیروزی می داد و آنها را توصیه به صبر و قرائت آیه شریفه را می نمود

در آخرین سنگر بود که رو به دوستانش می کند و می گوید :مگر ما در پشت جبهه آرزوی شهادت نمی کردیم؟ مگر دعا نمی کردیم که خداوند شهادت را نصیب ما کند؟ الان زمینه استجابت دعا فراهم است و اگر عاشق او هستیم آن دعا را باید در زیر این باران آتش گفت و در موقع خروج از سنگر دستها را خالصانه به طرف آسمان بلند می کند و می گوید(( اللهم ارزقنی توفیق الشهاده فی سبیلک)) هنوز قدم از قدم برنداشته بود که در جلوی پایش گلوله مینی کاتیوشا اصابت می کند و به آرزوی دیرینه اش می رسد و این آخرین کلام شهید عارف بزرگ و بالاترین آرزوی دنیایی شیخ محمد بود که به آن رسید.

بالاخره خورشیدی که در دی ماه 1342 طلوع کرد در فروردین 1365 در سالروز میلاد مقتدای خویش امیرالمومنین(ع) با تنی چاک چاک و بدنی غرق به خون غروب کرد و گل وجودش در کربلای فاو پرپر شد و به دیدار محبوب و مرادش رسید.

با تشکر از دوستان افق بسطام

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 اردیبهشت 1394    | توسط: بسطام نیوز    | طبقه بندی: بسطام، اخبار شهرستان بسطام، صفحه جهاد و شهادت،     |
نظرات()